NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Jeśli to oglądasz, nie ma mnie już z tobą.
Nie mogłabym mówić ci tego w twarz, to zbyt żenujące.
Oczywiście dla ciebie, nie dla mnie.
Nigdy nie szło ci dobrze słuchanie, jaki jesteś uroczy.
Ale jesteś.
Jesteś uroczy.
Jesteś też w chuj nieżyciowy.
Chcę ci więc zostawić przewodnik życia beze mnie.
Rano musisz wyłączyć alarm,
bo uruchomi się, jak otworzysz drzwi,
i firma ochroniarska uzna, że ktoś się włamał.
Jeśli się uruchomi, zadzwoń do nich.
Numer masz w telefonie jako ALARM. Kod to osiem, sześć, cztery, pięć.
To twój kod PIN.
To wiesz.
Ustaw granice alarmu, inaczej pies go uruchomi.
Karm też psa, OK?
Z samego rana i jak wrócisz z pracy.
Co jeszcze?
W czwartki wieczorem wystawiaj śmieci.
Czarny kubeł na mieszane,
zielony na recykling...
CENTRUM ANTYKÓW U JORDANA
OTWARTE CIEKAWE RZECZY DO NABYCIA
Gdzie masz miskę?
Tu jest.
Kurwa!
Skończyła się karma.
Pieczona fasolka czy curry warzywne?
Tak myślałem.
Wybacz.
Później kupię ci prawdziwe jedzenie.
Ja pierdolę.
W takim razie dla mnie curry warzywne.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Dziś mój pierwszy dzień.
Zaczynam dziś pracę.
Jakieś imię?
Tak, Sandy.
Imię osoby, z którą jesteś umówiona.
Kto cię zatrudnił?
Pan Braden.
Chodź, dobra sunia.
Pies powinien być na smyczy.
- Co? - Pies powinien być na smyczy.
Nie umie pan czytać? To wspólny park.
Bardzo przepraszam.
Dziękuję.
Chodź, suniu.
Co?
Nie jest grubym, włochatym, wścibskim skurwysynem.
Niedobra sunia, Brandy.
Przepraszam za nią.
- Obrzydliwe. - Na razie.
Dobra sunia.
4 MARCA 1972 - 26 LUTEGO 2018
Dobra.
Muszę iść do pracy.
Do zobaczenia później.
Przyniosę ci jedzenie.
Dobra sunia.
Proszę.
Co?
Pańskie listy.
Proszę wrzucić.
Już pan tu jest, nie muszę iść do drzwi.
- Nie chcę ich. - Czemu nie?
Jest pan tu nowy?
Tak, przeniesiono...
Nie obchodzi mnie to.
Przypuszczam, że na starej trasie
wrzucał pan listy?
Nie ma się co ekscytować.
Po co ten ton?
- Zgłosi pan to? - Tak.
Imię?
Będzie się pan śmiał.
Proszę mi wierzyć, że nie.
Pat.
- Listonosz Pat? - Tak.
Proszę wrzucić.
Nie było trudne, co?
- Pan mógł to zrobić. - Nie.
- Bo co? - Nie moja praca.
Proszę.
Hej, George.
Hej.
Kto to?
Mój wujek.
Pedofil!
- Co? - Pedofil!
Nie jestem pedofilem.
Gdybym był, byłbyś bezpieczny, gruba ruda pizdo.
Witamy.
Dobrze, że jesteś.
Pamiętam swój pierwszy dzień, ekscytujące, nie?
- Tak. - To świetne miejsce pracy.
Bardzo dynamiczne, wiele tu ludzi wciąż się przemieszcza.
Znakomita grupa ludzi.
Są pracowici.
Praca bardzo satysfakcjonuje. Wychodzi się do społeczności.
Może to znaczyć wszystko, od lokalnych tematów,
po rozrywkę, finanse.
Tak że tak.
Kath jest od reklamy.
Bądź dla niej miła,
może zabierze cię na otwarcie nowej knajpy za darmo.
Lenny zajmuje się zdjęciami.
Jeśli cię to interesuje...
Wszyscy się we wszystkim udzielają.
Co cię najbardziej interesuje?
Pisanie artykułów.
Świetnie się składa.
Na pewno będziesz to robić.
Mnóstwo artykułów, bez ograniczeń.
Tony jest szefem tego działu.
Nie ma go tu.
Bardzo dobrze pisze.
Bardzo inteligenty, doświadczony, dobry gość.
Szczerze mówiąc, nie jest teraz sobą.
Przytrafiło mu się coś złego.
Tony jest moim szwagrem.
Był mężem mojej siostry, Lisy,
która zmarła.
Rak.
Przykro mi.
Oczywiście był zdruzgotany.
Myślał o samobójstwie.
Aha.
Musisz wiedzieć,
że może czasem mówić rzeczy
brutalne,
więc nie bierz tego do siebie.
Będziecie blisko współpracować.
W każdym razie
baw się dobrze.
Dzięki.
Jak się masz?
Bez zmian.
Czyli źle?
Już nie wiem, do czego to porównać.
Jak mam dobry dzień, to już nie mam chęci
strzelania w twarz przypadkowym ludziom,
a potem posłania kulki sobie.
Jeden z moich klientów
ma fantazje o zabiciu byłej żony,
kiedy się masturbuje.
Czemu mi to mówisz?
Nie zdradziłem nazwiska.
Wiem, ale jak mi to ma pomóc?
Nie wiem.
Ma ci uświadomić, że nie jesteś sam.
Sam w czym?
Sam w chorobie psychicznej.
Rozumiesz,
nie jesteś jedyny z problemami psychicznymi.
- Ja mam problemy. - Opowiedz.
Boże, od czego zacząć?
Może ode mnie, bo płacę...
- Dobry. - Dobry.
Straszne, prawda?
Trauma do końca życia.
Nie na długo.
Ma 93 lata.
Jak dożyje setki, traumą będzie tylko siedem procent życia.
Jesteś późno.
Jesteś nudna.
- Żartujesz? - Nie, ale o co ci chodzi?
Dziś wychodzi numer.
Pytam, czemu sądzisz, że żartuję, że jesteś nudna?
Zaoferujesz kontrargument lub...
- Czemu mu na to pozwalasz? - Nie pozwalam.
Daj spokój. Co się dzieje?
Wydajemy darmową gazetę lokalną, która nikogo nie obchodzi.
To nieprawda.
Nie to... Mogę cię prosić?
Pewnie.
Wielu na nas polega.
Nie wszyscy mają Twittera.
Wracać do pracy.
Co mam powiedzieć?
Że mi przykro i się pozbieram?
Nie zrobię tego, nie ma po co.
Wiem, że masz problemy, odkąd straciłeś Lisę.
Sądzisz, że śmierć żony
nieco na mnie wpłynęła?
Oczywiście i rozumiem. Nawet powiedziałem o tym Sandy.
Kim jest Sandy?
Nowa dziewczyna.
Nie chciałem, żeby sądziła, że to wariatkowo.
Musiałem coś powiedzieć.
Potrzebuję tu tylko trochę profesjonalizmu.
- Proszę. - Nie.
Nie powinienem ci tego tłumaczyć.
Nie możesz być chamski.
Ależ mogę. Na tym polega całe piękno.
Nie ma sensu być miłym i troskliwym,
dbającym i uczciwym.
To tylko przeszkadza, jak wada.
Zobaczymy, jak się nie zmienisz,
może cię zwolnię.
Nie zwolnisz.
O to właśnie chodzi. Jesteś miłym gościem,
więc cię wykorzystam, jak wszyscy tu.
Ty mnie ostrzeżesz, zignoruję.
Znów ostrzeżesz, znów zignoruję.
Będę robił, co mi się, kurwa, podoba.
W końcu ty się poddasz, a ja wygram.
Dziewczyny odkryły, że nie kwestionujesz problemów kobiecych.
Kath miała w tym miesiącu trzy okresy.
Lubi mieć wolne piątki. Ty nie robisz nic.
Uchodzi jej to płazem, bo jest wredna.
Pomyślałem, że się dołączę.
Czemu?
Czemu nie chcesz czuć się lepiej i być szczęśliwym?
Tylko jedno mnie uszczęśliwi.
Obecność Lisy, a to nierealne.
Dlatego prawie się od razu nie zabiłem.
Ale jednak się nie zabiłeś.
Coś cię powstrzymało.
Wyraz pyska psa.
Była głodna,
zdecydowałem się ją nakarmić.
Wtedy pomyślałem, że już powinienem nie żyć.
Nie obeszło mnie to.
Wszystko jest bonusem.
Stanę się dupkiem
i będę robić i mówić to, czego, kurwa, chcę,
tak długo, jak chcę,
a jak będzie nie do wytrzymania,
zawsze mogę się zabić.
To jak supermoc.
Najgorszy superbohater na świecie.
Tak to teraz jest.
To co,
mam cię teraz uszczęśliwiać, zanim się zabijesz?
To dla mnie ciągłe życie z presją czasu.
Jak ci się podoba.
Nie podoba się.
Tak to już jest.
Cieszę się, że pogadaliśmy.
Było bardzo konstruktywnie.
No dobra...
to Sandy.
Dziś zaczęła, to jej pierwszy dzień.
Tony, będzie pod tobą.
Pokaż jej, co i jak, proszę, zaznajom z pracą.
Już cię zaznajamiam.
Ludzkość to zaraza.
Jesteśmy obrzydliwymi, narcystycznymi, samolubnymi pasożytami,
a świat byłby bez nas lepszy.
Moralnym obowiązkiem każdego powinno być zabicie się.
Z radością bym to zrobił teraz,
wystarczy skoczyć z dachu,
upewniając się, że wyląduje się na piździe z księgowości.
Takie zaznajomienie?
Nie.
Zignoruj to.
Lenny, pokażesz Sandy co i jak?
Pewnie.
Muszę wydać papiery, dzięki.
- Pokażesz jej, co i jak? - Jak najbardziej.
Wymienię główne punkty.
Wejść do biura, jeść przed komputerem.
Iść do pubu, jeść przed automatem do gry.
Iść do domu, jeść przed telewizorem.
Iść do łóżka. Zakładam, że jesz w łóżku?
Są tam przekąski na czarną godzinę.
Muszę iść.
Przynieść więcej pączków, gruby?
Tak, proszę.
Nie przeszkadza ci, że tak do ciebie mówi?
Nie, to kumpel.
To odwraca jego myśli.
Nie pozwól sobie srać na głowę.
Ja nie pozwalam, bo nie jestem słaba jak on.
- Julianie? - Tak.
Dzwoniło kilka osób,
do których nie dotarły gazety.
Dziwne, bo na pewno wszystkie dostarczyłem.
Wiesz, że żeby dostać się do budynku, musisz użyć domofonu?
Nie zostawiaj na ulicy,
wielu starszych ma problem ze schodami
i wychodzeniem.
Wiem, szefie.
Będę na nie wyjątkowo uważał.
OK.
Mogę dostać pieniądze?
- Wykonasz dobrą robotę? - Możesz mi zaufać.
- Trzydzieści pięć funtów? - Tak.
- Dobra. - Na razie.
OK.
Seksowna randka?
Słucham?
Widziałem, jak się myjesz w kałuży,
i zastanawiam się, czy to na specjalną okazję.
Nie.
Kupisz za to narkotyki, a gazety wywalisz?
Powinienem najpierw je wywalić, potem kupić narkotyki.
Inaczej zapomnę, nie?
DOM OPIEKI JESIENNE LIŚCIE
Gdzie Lisa?
Nie żyje, tato.
Pamiętasz?
Zmarła na początku roku.
Była tu dziś rano.
Nie była.
Hej.
No tak.
Zróbmy z tobą porządek, Rayu.
Gdyby był psem, uśpiłoby się go.
Psem?
Chciałem być miły,
szkoda mi go.
Nigdy ci ich nie szkoda?
Martwi mnie, gdy płaczą.
Mówimy, że w środku nic się nie dzieje,
czujemy się dzięki temu lepiej, ale coś się tam tli.
Hej?
Mężatka?
Nie mam na to czasu.
Ja ci zrobię dobrze.
Przepraszam.
Nie ma sprawy.
Nie słyszałem skarg.
Żona była zadowolona.
Muszę iść.
Na razie.
Do zobaczenia, tato.
Przyprowadź Lisę.
Ja pierdolę.
Dobra.
Jezu Chryste.
Dobra sunia.
Ja pierdolę.
Nie ma misek.
Kurwać, no.
Jebanego mleka też nie ma!
Nie nurzaj się w żalu.
Bądź aktywny,
sprzątaj dom.
Nasz piękny dom.
I nie upijaj się cały czas!
Na dłuższą metę to tylko pogorszy sprawę.
Nie jestem lekarką,
ale przez ostatnie miesiące rozmawiałam z wieloma
i wszyscy sądzą, że nie najlepiej być grubym, użalającym się leniem.
Jak włożysz naczynia od razu do zmywarki,
nie będą się zbierać.
Wymieniaj też co jakiś czas sól.
Jest w garażu.
Garaż to ta wielka bryła z boku domu.
No kurwa mać.
Wszystko w porządku?
Martwiłem się o ciebie.
- Czemu? - Jak to, czemu?
Wiecznie gadasz o zabiciu się.
Powinieneś być też w pracy, ale to daruję.
Chodź do pubu. Idziemy na lunch z Lenem.
Nie, już jadłem.
No chodź.
- Kiedyś często chodziliśmy. - Nie!
Ktoś mnie wkurzy i dzień stracony.
Zaryzykuję, Brusie Bannerze.
Dobrze ci to zrobi.
Wszyscy dziennikarze chodzą do pubu na lunch.
Nie jesteśmy nimi.
Jesteśmy. Pracujemy w gazecie.
W gazecie, której starsze panie raz w tygodniu używają
do wykładania kocich kuwet.
Czytają ją, zanim to zrobią.
- Nie jesteśmy. - Tak.
- Oczywiście, że tak. - Nie.
- Tak. - Nie.
- Jesteśmy. - Nie.
No ja pierdolę.
Słyszycie?
Jebana gruba pizda.
Żre jak jebany pomrów.
Wkurwia mnie.
Może rzuć się w wir pracy?
Przepraszam, nie mogę się skupić.
- Ja pierdolę. - Chrupki chrupią.
Czemu musi też robić tak...
Świetnie się bawię.
Mówiłem.
Mówiłeś? Super.
Zawsze ktoś popsuje zabawę.
Sądzisz, że tym razem to ty?
Nie.
Nie zwracaj na niego uwagi.
Jak mówiłem,
może rzuć się w wir pracy?
Tak robią ludzie w depresji.
Czasami.
Ciężko rzucić się w wir pracy,
gdy polega ona często na rozmowie z hydraulikiem
z osiedla,
który wyhodował ziemniaka
jak Lionel Richie.
Trafiło na okładkę.
Wyglądał jak on.
To dobra pora,
mamy dużo ciekawych tropów.
- Tropów? - Tak.
Jakbyśmy byli Woodwardem i Bernsteinem?
- To tropy. - Jakie tropy?
- Jakie to tropy? - Dobra.
Kobieta zgłosiła,
że jak ciągnie kosz na śmieci, brzmi on jak Chewbacca.
- Nie. - No dobra.
Kobieta z Blagden Road obudziła się jako Chinka.
Nie była Chinką wcześniej.
Rozumiem.
Mężczyzna pięć razy
dostał tę samą kartkę urodzinową.
- Serio? - Serio?
- Tak. - Musimy to rozgryźć
jak najszybciej.
Może byś się tym zajął?
To twoja praca.
- Wiem. - Tak.
Zadzwoń.
Ty obrzydliwy...
Nie chciałem w środku.
Idź do lekarza, na pewno masz raka jelit.
Dzień dobry.
Proszę nie wychodzić, chuj się osrał.
- Z gazety? - Tak. Zostawmy go.
Jebana świnia.
Jak dostałem pierwszą, pomyślałem, że to ładna kartka.
Przy drugiej wydawało mi się zabawne, że są takie same.
Ale kiedy przyszła trzecia,
pomyślałem, jakie jest prawdopodobieństwo.
Astronomiczne.
Potem czwarta...
Potem piąta...
To się na pewno nigdy nie zdarzyło.
Nie ma na ten temat danych.
- Notuje pan? - Tak, w środku.
Będzie w gazecie w przyszłym tygodniu?
Tak, przyspieszymy wydanie.
Sensacyjny materiał.
To by rozbawiło moją Denise.
Żonę.
Umarła w zeszłym roku.
Światło mojego życia.
Chcę jej powiedzieć o wszystkim, co się dzieje.
Potem sobie przypominam.
Nic jest jest tak dobre, gdy nie ma się z kim dzielić.
Wciąż miewam gorsze momenty,
ale życie zsyła takie ciekawostki.
Nie można się nad sobą użalać.
Trzeba żyć.
Najlepszego na urodziny.
Dzięki.
Ja pierdolę.
Przepraszam, gdzie jest karma dla psów?
Przy karmie dla kotów.
No...
Mam inne pytanie.
Gdzie jest karma dla kotów?
Puszki, alejka druga.
Dzięki, proszę nie wstawać.
OK.
- To wszystko? - Tak.
Hej, stary, masz pieniądze?
- Tak. - Co?
Tak, mam pieniądze.
Dawaj.
Czemu?
Bo cie zajebię, jak nie dasz.
To zwykle działa, co?
Dla większości ludzi
groźba śmierci
jest gorsza niż oddanie wam pieniędzy,
ale...
Boją się, że skrzywdzicie ich rodzinę.
Nie mam rodziny.
Nie będę się wdawać w szczegóły, ale na niczym mi nie zależy.
Nie dam pieniędzy.
Jesteś szalony?
Nie, mam dość robienia rzeczy, których nie chcę robić.
Zawsze mamy wybór
i jeśli się nie mylę,
ja mam do wyboru przemoc
lub oddanie pieniędzy bez walki
dwóm nieużytym pizdom.
Oszalałeś?
Odpierdol się!
OK?
Po prostu się odpierdolcie.
To, co się stało, nie jest niczyją winą.
Nie wiń świata.
Wiesz, jaki się robisz marudny, jak nie idzie po twojemu.
Masz takie dobre serce.
Taki się urodziłeś, nie możesz tego zmienić.
Wiedziałam to, jak tylko cię poznałam.
Walnęło we mnie jak piorunem.
Od tamtej pory cię kocham.
Ty gruba cipo!
Jest niedziela, pizdo!
Nie jesteś prawdziwym pastorem!
Tony!
Boże.
- Co? - Czemu to zrobiłeś?
Dla twojego dobra, serce szybciej bije,
- podkręca się metabolizm. - Nie, ty...
Napisy: Małgorzata Ciborska